Welkom

Ik ben Tjelka Raaijmakers–Blok, getrouwd en moeder van 2 kinderen. Ik ben 28 jaar oud. Ik doe met vele anderen mee aan een sponsorloop voor Stichting KiKa. Ga ik het over het KiKa-fonds hebben? Nee…ik hoop van harte als jullie deze naam horen dat deze stichting bij jullie bekend is. Anders verwijs ik jullie graag naar hun website www.runforkika.nl/NewYork.        

Wie mij kennen, weten dat ik van jongs af aan mezelf het hardlopen heb aangeleerd en dat ik plezier beleef bij deze hobby. Het is mijn uitlaatklep. Hoe klein ik ook was, altijd heb ik geroepen dat ik voor mijn dertigste de New York City Marathon zou willen lopen. Zeg gerust dat dit mijn meisjesdroom was. Voor velen waarschijnlijk niet voor te stellen. Jaren heb ik deze droom gelaten voor wat het was, een droom, meer niet! Twintig jaar oud, in de bloei van mijn leven, studerend aan de hogere school in Eindhoven, Maatschappelijk Werk en Dienstverlening.

En dan overkomt mij het ergste waar ik nooit over had nagedacht. Mijn moeder, ook in de bloei van haar leven, krijgt te horen dat ze kanker heeft wat niet te genezen is. Dit bericht slaat in als een bom en vanaf dat moment komen we in de molen terecht waar we het liefst met zijn allen waren uitgestapt en hadden kunnen zeggen, was het maar een nachtmerrie. Helaas, voor ons was het tij niet te keren en werd het een feit dat ik letterlijk afscheid moesten nemen van mijn moeder. Op mijn 21^ste verjaardag gaf zij haar ons laatste groet en moesten wij verder zonder haar. Een periode die voorbij ging in verdriet en gemis. Nu bijna 8 jaar later is het verdriet minder, het gemis erger, maar de herinnering aan wat wij met elkaar als moeder-dochter  hadden, des te groter. Die herinneringen geven mij weer de kracht, ruimte en rust om verder te gaan met mijn eigen dromen. En zo sta ik in het leven: Maak dromen werkelijkheid.

Ik geloof in het feit dat bepaalde dingen op mijn pad komen die mijn moeder vanaf haar paradijsje naar mij uitstraalt. Des te sterker voel ik nu dat ik mijn droom niet meer moet uitstellen maar dat ik het moet gaan doen. Om daar ook een ander in te steunen heb ik de keuze gemaakt om te gaan lopen voor een goed doel. Een doel dat ik wil steunen om het feit dat mijn leven enorm is veranderd. Het gebeuren daarin heeft mij sterk  gemaakt en zo heeft gevormd tot wie ik nu ben. En toeval of geen toeval…een oproepje vanuit RunforKiKa kwam op mijn pad en dat gaf mij de doorslag!